تاثیر مهاجرت بر سیاستهای ملیگرایانه

۱. مهاجرت گسترده و تقویت گفتمان «ما» در برابر «دیگران»
افزایش مهاجرت، بهویژه از مناطق متفاوت فرهنگی یا مذهبی، اغلب منجر به شکلگیری روایتهایی میشود که میان «شهروندان بومی» و «مهاجران» تمایز قائل میشوند. احزاب و گروههای ملیگرا از این فرصت استفاده میکنند تا احساس تهدید نسبت به هویت، فرهنگ و اقتصاد ملی را برجسته کنند. این نوع گفتمان، گاه به بیگانههراسی دامن میزند و در نتیجه، سیاستهایی پیشنهاد یا اجرا میشوند که هدفشان محدودسازی ورود مهاجران یا سختتر کردن روند ادغام آنهاست.
۲. سیاستگذاریهای مرزی و تغییرات قانونی
مهاجرت گسترده معمولاً منجر به بازنگری در سیاستهای مرزی و قوانین مربوط به اقامت و تابعیت میشود. ملیگرایان با تکیه بر استدلالهای امنیتی یا حفظ منابع ملی، خواستار بستهتر شدن مرزها و محدودیت در اعطای مزایا به مهاجران میشوند. این اقدامات ممکن است در قالبهایی چون احداث دیوار مرزی، ایجاد سهمیه مهاجرتی یا کاهش حقوق شهروندی برای مهاجران ظهور یابد. در بسیاری از کشورها، احزاب راستگرا و ملیگرا توانستهاند از این مسیر حمایت عمومی بیشتری کسب کنند.
۳. تغییر در ترکیب رأیدهندگان و واکنشهای محافظهکارانه
ورود جمعیتهای جدید به یک کشور ممکن است به مرور زمان ترکیب رأیدهندگان را تغییر دهد. در برخی جوامع، این تغییرات جمعیتی به عنوان تهدیدی برای سلطه سیاسی یا فرهنگی گروههای بومی تلقی میشود. در نتیجه، احزاب ملیگرا تلاش میکنند با تقویت پایههای سنتی خود، بازگشت به «ارزشهای اصیل ملی» را تبلیغ کنند و از مهاجرت بهعنوان عامل تضعیف نظم اجتماعی یاد کنند. این دیدگاهها در فضای رقابتهای انتخاباتی بسیار برجسته میشوند و بر تدوین سیاستهای عمومی اثر میگذارند.
۴. شکلگیری بحرانهای هویتی و تقابل با چندفرهنگگرایی
در جوامعی که موجهای مهاجرتی بزرگ را تجربه میکنند، پرسشهایی درباره هویت ملی، زبان رسمی و سبک زندگی بومی بهوجود میآید. بسیاری از احزاب ملیگرا با چندفرهنگگرایی مخالفت میکنند و آن را عاملی برای سستشدن همبستگی ملی میدانند. در چنین فضایی، بازگشت به سنتها و مخالفت با هر نوع تنوع فرهنگی در اولویت قرار میگیرد. این وضعیت میتواند به وضع قوانینی منجر شود که زبان یا پوشش مهاجران را محدود میکند یا بودجه پروژههای فرهنگی را تحت کنترل درمیآورد.
۵. رسانهها، مهاجرت و تحریک احساسات ملیگرایانه
نقش رسانهها در شکلدهی تصویر عمومی از مهاجرت بسیار مهم است. روایتهای منفی یا بزرگنمایی شده از مهاجران – مانند مرتبط کردن آنها با جرم، بیکاری یا افراطگرایی – میتواند احساسات ملیگرایانه را شعلهور کند. سیاستمداران ملیگرا نیز از این فضا بهرهبرداری میکنند تا حمایت عمومی را جلب کرده و بر اساس ترسهای القاشده، سیاستهایی سختگیرانهتر در قبال مهاجران ارائه دهند. در چنین شرایطی، گفتمان غالب از همزیستی به تقابل و جدایی تغییر مییابد.
برچسب: سیاسی،